Predni-poppie stuitert door

BoerkaZou het een idee zijn om alsnog de boerka uit de kast te halen? Ik blijf zoveel mogelijk uit de zon, ik smeer me drie keer daags in met factor 50, en nog moet ik opletten dat ik niet verbrand. Dat komt van de prednison. Met dit mooie weer lastig, vandaar dat ik weer aan de boerka dacht. Dan ben je tenminste wel lekker afgedekt en kun je gewoon de hond uitlaten overdag. En met de kids naar het strand.

Hoe gezellig het ook is (ik kan me niet herinneren me ooit eerder in mijn leven zo upbeat te hebben gevoeld), ik zal ook wel weer blij zijn als ik van die pillen af ben. Ik merk dat ik het een beetje zat begin te worden. Mijn hart maakt overuren, het slaat snel en hard, als een soort hazenhartje, tiktiktiktiktiktiktiktiktik-tik. Ik stuiter om half vijf ’s ochtends mijn bed uit en lig de halve nacht wakker omdat ik zin heb in morgen. Ik sta om één uur ’s nachts buiten de was op te hangen omdat dat ineens in me opkomt. Al met al is het toch wel vermoeiend, hoewel ik het ook weer niet echt voel, vrij bizar is het.

Mijn hoofd is inmiddels twee keer zo breed als normaal, echt fascinerend! En mijn buik, wat zal het zijn? Vierdemaands kindje schat ik. Ik ben zo’n vier kilo zwaarder geworden de afgelopen 6 weken. Ik ben ook meer gaan eten. Prednison bevordert de eetlust en ik denk dat mijn lichaam ook om extra energie vraagt om te compenseren voor het slaapgebrek. De brandstof voor deze idiote turbo moet toch ergens vandaan komen.

De vier kilo vocht/vet (wat het ook zijn mag) hoopt zich op op bepaalde plaatsen in mijn lichaam. Na mijn wangen, waarbij de filling een licht liftend effect had, volgde mijn kin, wat minder charmant uitpakt. Ik ben toch al nooit van de strakke kaaklijn, maar nu noemen we mij Han Pekel. Ik schrik me kapot, elke keer dat ik mijn camera aanzet en de kinderen hem weer op selfie-stand hebben laten staan. Sowieso is dat een vergrijp waar een maand eenzame opsluiting op zou moeten staan. Maar nu is het echt helemaal vreselijk. Mijn arme hart, dat al zoveel overuren draait. Dit kun je mamma niet aandoen jongens!

De prednison mag niet te snel afgebouwd worden. Als je te snel naar een te lage dosering gaat, kunnen de klachten als een boemerang terugkomen, maar dan sneller en erger. Ik heb een studie gemaakt van de bestralingslongontsteking, omdat ik een paar lotgenoten ben tegengekomen die twee jaar na dato nog steeds met ontstekende longen zitten. Zij hebben toen de klachten begonnen een stuk korter prednison gehad dan ik nu krijg. Zonder alle medische gegevens kun je natuurlijk nooit beoordelen waarom hiervoor gekozen is. Maar dit soort bestralingsschade wordt niet altijd even goed herkend, omdat de klachten niet gemakkelijk te onderscheiden zijn van symptomen van andere mankementen zoals bestaande COPD (waar veel kankerpatienten last van krijgen door de chemo), uitzaaiingen en infecties door bijvoorbeeld verminderde weerstand.

Als er niet grondig afgerekend wordt met de ontsteking, dan kan er blijvende schade optreden, namelijk als de long fibroseert (verbindweefselt). Dat is onomkeerbaar en maakt dat je de rest van je leven met minder adem toe moet. Liever niet, alstublieft!

Ik volg de vooruitgang van mijn longen dus met argusogen. Ik voel nog steeds dat er iets geks in zit, een soort open, rauw gevoel bij het ademhalen, alsof er een schaafwond binnenin mijn longen zit. Een soort rare keelpijn in je borst. Af en toe wordt dat gevoel een paar dagen erger en dan ben ik dus bezorgd. Maar ik geloof toch dat het over de gehele linie afneemt. Zou mooi zijn, want dan kan ik straks weer normaaHan Pekell doen. Met weer eens een hartslag onder de 110. Een keer wakker worden van de wekker. Een keertje op mijn gemak in de zon zitten. Han Pekel uitzwaaien. En weer eens lekker chagrijnig zijn.

2 gedachtes over “Predni-poppie stuitert door

  1. Oef! Wat jij aan gestuiter beschrijft herken ik van de dexamethason die ik bij elke chemo een paar dagen moest gebruiken. Wat een verschrikking, je lijf dat in de zesde versnelling doorgaat terwijl het gelijktijdig lijkt te smeken om rust. Ik hoop voor je dat het binnenkort kan worden afgebouwd!

    Like

  2. Hé Margriet wat leuk! Ja, het is verbazingwekkend wat een chemisch stofje voor uitwerking kan hebben op je lijf en je gemoed. Ik verwacht/hoop over twee weken te horen dat het van 30 naar 20 mg kan en dan per 2 weken 10 mg eraf. Over zes weken is het dan klaar. Benieuwd (of eigenlijk niet) wat er daarna weer met me gebeurt, zal wel weer in de plooi moeten trekken waarschijnlijk. Kan me niet voorstellen dat ik geen rekening gepresenteerd krijg voor het niet aflatende gestuiter van de maanden ervoor 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s